۱۳۹۰ تیر ۲, پنجشنبه

گزارش

گزارشی نوشتم برای « زنان و قوانین در جوامع مسلمانان» در مورد خشونت جنسی علیه زنان در سوریه و اقدامات گروههای فعال زنان در این رابطه. هدف از پروژه بیشتر برقراریِ ارتباط با فعالان و وپژوهشگران حوزه زنان در سوریه بود و ارایه توصیفی از میزان مشارکت این گروهها در اعتراضات اخیر،‌ خواسته‌ها و راهکارهای‌شان در صورت تغییر قانون و سیستم حکومتی در این کشور.

در سوریه خشونت و آزار و اذیت جنسی زنان در خانه و خیابان همچون سایر کشورهای منطقه مساله رایجی است. به جز در مورد تجاوز خارج از ازدواج که در آن فرد به حداقل ۱۵ سال زندان محکوم می‌شود در مورد سایر موارد آزار و اذیت جنسی مجازات قانونی وجود ندارد. حتی در مورد تجاوز هم اگر متهم قبول کند که با قربانیِ تجاوز ازدواج کند تبرئه می‌شود. در همان معدود مواردی هم که افراد گزارش تجاوز به پلیس می‌دهند خانواده‌‌ها برای جلوگیری از بی‌آبرویی و ننگ به ازدواج دخترشان با فرد متجاوز رضایت می‌دهند. ننگ و بی آبرویی نه برای مرد بلکه همواره برای زنی است که واکنش نشان می‌دهد،‌ گزارش ‌می‌دهد و از حقی که بر بدن‌اش دارد سخن می‌گوید. به همین دلیل عدم مشارکت زنان یکی از دلایل اصلی عدم موفقیت گروههای زنان در زمینه مبارزه با آزار و اذیت جنسی است.

به نظر می‌رسد که در کنار تلاشهایی که در زمینه تغییر قوانین انجام می‌شود آگاه سازی زنان و به چالش کشیدن آنچه به عنوان امری طبیعی و ذاتی پذیرفته‌اند،‌ همچون انگاره‌ی بی‌اختیار و بی‌اراده بودن مردان در مقابل نیازهای جنسی‌شان، می تواند به احقاق حقی که بر بدن‌شان و سایر جنبه ‌های زندگی‌شان دارند، کمک کند.

شباهت‌ها با جامعه ایران بسیار است. هنگام مصاحبه تلفنی با نَوال یازِجی، محقق و فعال زنان در سوریه، وقتی تلاش می کرد تا برای من توضیح دهد که چرا کار کردن در زمینه خشونت جنسی علیه زنان در سوریه مشکل است،‌ گفتم که: «من ایرانی‌ام» با لحن آسوده‌ای گفت «پس می فهمی من چی می گم». این شباهت‌ها هرچند می‌تواند به ما کمک ‌کند تا از تجارب همدیگر استفاده کنیم. یاد هشت مارس امسال افتادم که برنامه‌‌ای در سازمان عفو بین‌الملل در لندن برگزار شد که در آن مُزن حسن،‌ مدیرِ انجمن نظرة برای مطالعات فمنیستی در قاهره، از تجربه همان روزش در میدان التحریر گفت و اینکه چطور توسط مردان مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. تعریف کرد که به ما می‌گفتند: «از مشارکت‌تان در انقلاب متشکریم اما دیگر بهتر است به خانه برگردید».

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر